भजन संग्रह
श्री शिव प्रातः स्मरण स्तोत्रम्
प्रातः स्मरामि भवभीतिहरं सुरेशं गङ्गाधरं वृषभवाहनमम्बिकेशम् ।
खट्वाङ्गशूलवरदाभयहस्तमीशं संसाररोगहरमौषधमद्वितीयम् ॥१॥
प्रातर्नमामि गिरिशं गिरिजार्धदेहं सर्गस्थितिप्रलयकारणमादिदेवम् ।
विश्वेश्वरं विजितविश्वमनोSभिरामं संसाररोगहरमौषधमद्वितीयम् ॥२॥
प्रातर्भजामि शिवमेकमनन्तमाद्यं वेदान्तवेद्यमनघं पुरुषं महान्तम् ।
नामादिभेदरहितं षड्भावशून्यं संसाररोगहरमौषधमद्वितीयम् ॥३॥
प्रातः समुत्थाय शिवं विचिन्त्य श्लोकत्रयं येSनुदिनं पठन्ति ।
ते दुःखजातं बहुजन्मसंचितं हित्वा पदं यान्ति तदेव शम्भो: ॥
श्री वेदसार शिव स्तव स्तोत्र
पशूनां पतिं पापनाशं
परेशं, गजेन्द्रस्य कृत्तिं
वसानं वरेण्यम्।
जटाजूटमध्ये स्फुरद्गाङ्गवारि, महादेवमेकं
स्मरामि स्मरारिम् ॥ १॥
महेशं सुरेशं
सुरारार्तिनाशं, विभुं
विश्वनाथं विभूत्यङ्गभूषम् ।
विरूपाक्षमिन्द्वर्कवह्नित्रिनेत्रं, सदानन्दमीडे
प्रभुं पञ्चवक्त्रम् ॥ २॥
गिरीशं गणेशं गले
नीलवर्णं, गवेन्द्राधिरूढं
गणातीतरूपम् ।
भवं भास्वरं भस्मना भूषिताङ्गं, भवानीकलत्रं
भजे पञ्चवक्त्रम् ॥ ३॥
शिवाकान्त शम्भो
शशाङ्कार्धमौले, महेशान
शूलिन् जटाजूटधारिन् ।
त्वमेको जगद्व्यापको विश्वरूप प्रसीद प्रसीद प्रभो पूर्णरूप ॥ ४॥
परात्मानमेकं
जगद्बीजमाद्यं निरीहं निराकारमोङ्कारवेद्यम्।
यतो जायते पाल्यते येन विश्वं तमीशं भजे लीयते यत्र विश्वम्। ॥ ५ ॥
न भूमिर्न चापो न
वह्निर्न वायुर्न, चाकाशमास्ते
न तन्द्रा न निद्रा ।
न ग्रीष्मो न शीतं न देशो न वेषो, न यस्यास्ति
मूर्तिस्त्रिमूर्तिं तमीडे ॥ ६ ॥
अजं शाश्वतं कारणं
कारणानां, शिवं
केवलं भासकं भासकानाम् ।
तुरीयं तमः पारमाद्यन्तहीनं प्रपद्ये परं पावनं द्वैतहीनम् ॥ ७ ॥
नमस्ते नमस्ते विभो
विश्वमूर्ते नमस्ते नमस्ते चिदानन्दमूर्ते ।
नमस्ते नमस्ते तपोयोगगम्य नमस्ते नमस्ते श्रुतिज्ञानगम्य ॥ ८ ॥
प्रभो शूलपाणे विभो
विश्वनाथ महादेव शम्भो महेश त्रिनेत्र |
शिवाकान्त शान्त स्मरारे पुरारे त्वदन्यो वरेण्यो न मान्यो न गण्यः
॥ ९ ॥
शम्भो महेश करुणामय
शूलपाणे गौरीपते पशुपते पशुपाशनाशिन् ।
काशीपते करुणया जगदेतदेक- स्त्वं हंसि पासि विदधासि महेश्वरोऽसि ॥
१० ॥
त्वत्तो जगद्भवति देव भव
स्मरारे त्वय्येव तिष्ठति जगन्मृड विश्वनाथ |
त्वय्येव गच्छति लयं जगदेतदीश लिङ्गात्मकं हर चराचरविश्वरूपिन् ॥ ११
॥
॥इति श्रीमच्छङ्कराचार्यकृतो वेदसारशिवस्तवः सम्पूर्णः ॥
श्रीविश्वनाथस्तोत्रम्
उपहरणं विभवानां संहरणं सकलदुरितजालस्य।
उद्धरणं संसाराच्चरणं वः श्रेयसेऽस्तु विश्वपतेः ॥ १ ॥
भिक्षुकोऽपि सकलेप्सितदाता प्रेतभूमिनिलयोऽपि पवित्रः ।
भूतमित्रमपि योऽभयसत्री तं विचित्रचरितं शिवमीडे ॥ २ ॥
॥ इति श्रीविश्वनाथस्तोत्रं सम्पूर्णम् ॥
श्रीविश्वनाथाष्टकम्
गङ्गातरङ्गरमणीयजटाकलापंगौरीनिरन्तरविभूषितवामभागम्
नारायणप्रियमनङ्गमदापहारंवाराणसीपुरपतिं भज विश्वनाथम्॥1॥
वाचामगोचरमनेकगुणस्वरूपंवागीशविष्णुसुरसेवितपादपीठम्।
वामेन विग्रहवरेण कलत्रवन्तंवाराणसीपुरपतिं भज विश्वनाथम्॥2॥
भूताधिपं भुजगभूषणभूषिताङ्गंव्याघ्राजिनाम्बरधरं जटिलं त्रिनेत्रम्।
पाशाङ्कुशाभयवरप्रदशूलपाणिंवाराणसीपुरपतिं भज विश्वनाथम्॥3॥
शीतांशुशोभितकिरीटविराजमानंभालेक्षणानलविशोषितपञ्चबाणम्।
नागाधिपारचितभासुरकर्णपूरंवाराणसीपुरपतिं भज विश्वनाथम्॥4॥
पञ्चाननं दुरितमत्तमतङ्गजानांनागान्तकं दनुजपुङ्गवपन्नगानाम्।
दावानलं मरणशोकजराटवीनांवाराणसीपुरपतिं भज विश्वनाथम्॥5॥
तेजोमयं सगुणनिर्गुणमद्वितीय-मानन्दकन्दमपराजितमप्रमेयम्।
नागात्मकं सकलनिष्कलमात्मरूपंवाराणसीपुरपतिं भज विश्वनाथम्॥6॥
रागादिदोषरहितं स्वजनानुरागंवैराग्यशान्तिनिलयं गिरिजासहायम्
माधुर्यधैर्यसुभगं गरलाभिरामंवाराणसीपुरपतिं भज विश्वनाथम्॥7॥
आशां विहाय परिहृत्य परस्य निन्दांपापे रतिं च सुनिवार्य मनः समाधौ।
आदाय हृत्कमलमध्यगतं परेशंवाराणसीपुरपतिं भज विश्वनाथम्॥8॥
वाराणसीपुरपतेः स्तवनं शिवस्यव्याख्यातमष्टकमिदं पठते मनुष्यः।
विद्यां श्रियं विपुलसौख्यमनन्तकीर्तिंसम्प्राप्य देहविलये लभते च मोक्षम्॥9॥
विश्वनाथाष्टकमिदं यःपठेच्छिवसन्निधौ।
शिवलोकमवाप्नोतिशिवेन सह मोदते॥10॥
॥ इति श्रीमहर्षिव्यासप्रणीतं श्रीविश्वनाथाष्टकं सम्पूर्णम् ॥
अथ श्री शिवाष्टकम्
प्रभुं प्राणनाथं विभुं विश्वनाथंजगन्नाथ नाथं सदानन्द भाजाम्।
भवद्भव्य भूतेश्वरं भूतनाथं,शिवं शङ्करं शम्भु मीशानमीडे॥1॥
गले रुण्डमालं तनौ सर्पजालंमहाकाल कालं गणेशादि पालम्।
जटाजूट गङ्गोत्तरङ्गै र्विशालं,शिवं शङ्करं शम्भु मीशानमीडे॥2॥
मुदामाकरं मण्डनं मण्डयन्तंमहा मण्डलं भस्म भूषाधरं तम्।
अनादिं ह्यपारं महा मोहमारं,शिवं शङ्करं शम्भु मीशानमीडे॥3॥
वटाधो निवासं महाट्टाट्टहासंमहापाप नाशं सदा सुप्रकाशम्।
गिरीशं गणेशं सुरेशं महेशं,शिवं शङ्करं शम्भु मीशानमीडे॥4॥
गिरीन्द्रात्मजा सङ्गृहीतार्धदेहंगिरौ संस्थितं सर्वदापन्न गेहम्।
परब्रह्म ब्रह्मादिभिर्-वन्द्यमानं,शिवं शङ्करं शम्भु मीशानमीडे॥5॥
कपालं त्रिशूलं कराभ्यां दधानंपदाम्भोज नम्राय कामं ददानम्।
बलीवर्धमानं सुराणां प्रधानं,शिवं शङ्करं शम्भु मीशानमीडे॥6॥
शरच्चन्द्र गात्रं गणानन्दपात्रंत्रिनेत्रं पवित्रं धनेशस्य मित्रम्।
अपर्णा कलत्रं सदा सच्चरित्रं,शिवं शङ्करं शम्भु मीशानमीडे॥7॥
हरं सर्पहारं चिता भूविहारंभवं वेदसारं सदा निर्विकारं।
श्मशाने वसन्तं मनोजं दहन्तं,शिवं शङ्करं शम्भु मीशानमीडे॥8॥
स्वयं यः प्रभाते नरश्शूल पाणेपठेत् स्तोत्ररत्नं त्विहप्राप्यरत्नम्।
सुपुत्रं सुधान्यं सुमित्रं कलत्रंविचित्रैस्समाराध्य मोक्षं प्रयाति॥
॥ इति श्रीशिवाष्टकं सम्पूर्णम् ॥
सेवा पूजा बंदगी
सेवा पूजा बंदगी सभी आपके हाथ मैं तो कछु जानू नहीं आप जानो भोले नाथ
शिव सामान दाता नहीं विपत्ति विधारण हार लज्जा सबकी रखियो शिव बैलन असवार
सिंह चढ़े दुर्गा मिले गरुड़ चढ़े भगवान बैल चढ़े बाबा मिले पुरण करियो काज
कोई कहे कैलाश पति कोई कहे भोलेनाथ जगन्नाथ तो मैं कहूँ रखियो सर पर हाथ
भेज रहा हूँ प्रेम पुष्प है भोले तुझे रिझाने को हे भूतेश्वर भोलेनाथ तुम्हे सबकी याद दिलाने को
बाबा तो कैलाश बसे संग में गौरी और गणेश सब भक्तों की विनती दर्शन देवो महेश
काली दुर्गा विन्ध्याचल नाम रटें सब कोई मैया के दरबार से खाली जाये न कोय
ओम नाम में सार है नाम जपो भोलेनाथ बिगड़े काज संवारता बाबा गरीबनाथ
बाबा के दरबार में खड़े सभी कर जोड़ देने वाला एक है मांगत लाख करोड
बाबा बाबा सब कहे मैया कहे न कोय बाबा के दरबार में मैया जो कहे सो होय
करूणा दयालु दुःख दूर कर शिव शंकर स्वामी
करूणा दयालु दुःख दूर कर शिव शंकर स्वामी, एक सहारा भोले नाथ हैं बाघम्बर वाले,
कोई चढ़ावे गंगा जल धारा कोई चढ़ावे कच्चा दूध हो बाघम्बरवाले, करूणा दयालु...
हरी-हरी बेलपत्तियाँ चंदन और चावल और चढ़ाऊँ फल-फूल हो बाघम्बर वाले, करूणा दयालु...
भाँग धतूरा शिव जी भोग लगत हैं भँगिया पियो भरपूर हो बाघम्बर वाले, करूणा दयालु...
नन्दी गण असवारी हो शिव जी हाथ लिये हैं त्रिशूल हो बाघम्बर वाले, करूणा दयालु...
गोरे गोरे अंग मा भस्मी रमाये, गले सर्पों का सोहे हार हो बाघम्बर वाले, करूणा दयालु...
वामे अंग में गिरिजा विराजे गोदि में लियो हैं गणेश हो बाघम्बर वाले, करूणा दयालु.....
सेवा न जानूं बाबा पूजा न जानू जानूं बस तेरा एक नाम हो बाघम्बर वाले, करूणा दयालु.....
अरजी हमारी बाबा मरजी तुम्हारी अरजी करो मन्जूर हो बाघम्बर वाले, करूणा दयालु......